می‌گویم به جابه‌جایی‌های بیهوده حساسیت دارم. ورزشکارها به این می‌گویند تنبلی.
می‌خواهم جهان را تغییر دهم.
حساسیت به جابه‌جایی‌های بیهوده — یا اگر ترجیح می‌دهید، تنبلی — در کنار میلی صادقانه به تغییر جهان، مرا خلاق می‌کند.
پس سیستم می‌سازم تا با منابع کمتر، بیشترین اثر را بگذارم.
Je dis que je suis allergique aux déplacements inutiles. Les sportifs appellent ça de la paresse.
Je veux changer le monde.
Le fait d’être allergique aux déplacements inutiles — ou paresseux, si l’on préfère — et d’avoir une envie sincère de changer le monde me rend créatif.
Alors, je construis des systèmes pour maximiser l’impact avec moins de ressources.
music happens.
Where contradictions meet,
I build systems.
جایی که تناقض‌ها به هم می‌رسند، من سیستم می‌سازم.
من به سیستم‌ها علاقه دارم؛ نه به‌خاطر نظم، بلکه به‌خاطر چیزی که می‌توانند ممکن کنند.
تجربه، مهارت، آدم‌ها، منابع و ابزارها وقتی درست کنار هم قرار بگیرند، می‌توانند با انرژی کمتر، اثر گسترده‌تری ایجاد کنند.
کار من میان سه فضا شکل می‌گیرد: فهم خود و سیستم‌ها، هنر، و ساختن ساختارهایی که بتوانند ارزش ایجاد کنند و ادامه پیدا کنند.